MarSha''s profile•.★*.. ไอ เลิฟ ต่าย อรทั...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
ลิงค์นี้เพื่อเธอ
|
•.★*.. ไอ เลิฟ ต่าย อรทัย.*★.•หรรษาสักนิด ยิ้มสักหน่อย กะสเปซกูน้า September 28 Moneyห้าๆๆๆ ถึงแม้ใครหลายคนจะลืมสเปซ
เพราะมัวเมาแต่การทำHI 5
แต่ เชาวน์เมือง เวชกามาก็จะยังอัพสเปซต่อไป
ถึงแม้ตอนนี้จะเป็นแค่อดีต สเปซพันล้านก็ตาม
รอบสัปดาห์ที่ผ่านมาการใช้ชีวิตถ้าจะเปรียบเป็นกราฟก้อปกติมากๆ
ไม่มีอะไรมาตื่นเต้นเลย
อาทิตย์กลับบ้านตั้งแต่เย็นวันศุกร์ กลับมาอีกทีก็เช้าวันอังคาร
กลับไปบ้านให้สำราญใจหลังจากไม่ได้กลับไปนาน
ซึ่งอาทิตย์นี้ได้ข่าวว่าเงินจะกินข้าวไม่มี กะไปกินข้าวกะที่บ้าน
พอไปถึง เอ้า คุณอาแสนสวย เธอก็ออกจากบ้านทุกวันอีก
ทิ้งขนมไหว้พระจันทร์ไว้ให้ยาไส้สองก้อน ซึ่งกุก้อกินหมด
ด้วยความที่ไม่ค่อยจะมีเงินชิมิ ก็ควรจะไปประหยัด ซื้อกินแค่พอประทังชีวิตก็น่าจะพออยู่
อย่างที่บอกค่ะคุณขา ไม่ได้กลับบ้านนาน
อันนั้นกะอยาก อันนี้กะอยาก สรุปซื้อทุกอย่างที่อยากมากิน
เอ๊ะ ได้ข่าวว่าไม่มีตังค์ เอ๊ะ ได้ข่าวว่าอ้วน
จะถามสำนึกกับดิฉันเหรอค่ะ ไม่มี๊ ไม่มี
แหม.... ถ้ามี คุณภาพชีวิตกุดีไปกว่านี้แล้วล่ะ ห้าๆๆๆ
อย่างที่บอกกราฟชีวิตอาทิตย์นี้ราบเรียบเหลือเกิน ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นเลย
มีวันพุธ มั้งที่ได้ออกนอก มหาลัยไปบ้าง
คือไปที่ชุมชนบ้านครัวอีกครั้ง เพื่อไปเก็บภาพไปทำสไลด์
ก้อได้เดินๆดูชุมชนไปทั่วๆ
จะมาสนุกก้อตรงที่สนามเด็กเล่นนั่นแหระ
แต่ละคนเล่นเครื่องเล่นแบบเด็กตัวจริงยังอาย
กระโหลกกะลา กันให้สุด
พอเสร็จก้อไปหาอะไรทานกัน
ว้าววววววว ว้าวววว ว้าวววว คุณขา
เดชะบุญของอิฉันจริงๆ ที่แม่นางจัสท์เจน ลูกสาว อบต. บ้านเชียงเครือเลี้ยงข้าว
เป็นอันปลาบปลื้มใจก่อนแยกย้ายกันกลับมหาลัย
พอถึงมหาลัย ช่วงนี้ชักเซ็งเวลาขึ้นห้องมา
ทำไมนะเหรอ
เหอๆ ก้อรู้อยู่เนาะว่าอิฉันบ้าละคร
พอซื้อทีวีมา ละครก้อไม่เห็นจะสนุกสักเรื่อง
แบบว่า ไม่มีอะไรที่ ร้ายๆจิกๆ ใส่กันเลย
ทีวีเลยม่ายค่อยจะมีความหมายสักเท่าใดนัก
วันพฤหัสก้มีแต่เรียนๆมากมาย ไม่มีอะไร
เรียนเสร็จก้อไปเดินตลาดกะเปตอง เดินไปเดินมา
เจอรัตนานงเยาว์ก้อชวนมาเดินด้วย พร้อมด้วยพะแพง
ก็ได้ข่าวมาอีกแล้วว่ากุไม่มีเงินแต่ก็ชอปของกินกระจาย
ให้ได้อย่างนี้สิ
เดินเสร็จก้อไปนั่งที่หน้าอินเตอร์โซนกัน
นั่งตรงขั้นบันไดนี่แหระ ตรงขั้นที่สูงกว่ามีชายหนุ่มวันกลัดมันสี่คนมานั่งหน้าสลอนกัน
ทันใดด้วยปรีชาญาญาณของคุณศรัณย์นภา ก้อคิดขึ้นมาว่า
"1234 เอาใคร"
เอ้า อิฉันก้องงสิเนาะอยู่ๆ เธอพูดขึ้นมา
ที่ไหนได้ ก้อผู้ชายที่ว่าสี่คนนั่นน่ะ ถ้าเลือกจะเลือกใคร
ก็พากันชี้เลือกเอา เหมือนนวลนายตู้กระจกเลยทีเดียว
(ยังกะเค้าจะเอาตัวเองเนอะ)
จากนั้นก็พากันไปทำงานใต้หอ
ว้าววววว ละลานตาไปด้วยผู้ชาย
ซึ่งไม่ใช่ผู้ชายธรรมดาด้วย
ผู้ชายถอดเสื้อ โอ๊ยยยยย จนไม่เป็นทำงาน
จากเรื่องนี้สอนให้รู้ว่าถ้าจะนั่งทำงานต้องไปทำงานใต้หอชายเท่านั้น แล้วตาของคุณจะอิ่มเอิบไปด้วย อาหารตา ห้าๆ
และวันนี้วันศุกร์ตามปกติอิฉันต้องกลับบ้านก้อไม่กลับ
เพราะต้องไปค่ายสัมนาที่ระยอง
แอบเสียดายที่บางคนไม่ไปด้วย
"อดได้ใช้ชีวิตร่วมกันเลย" ห้าๆๆๆ
เด่วกลับมาบล็อกหน้าคงมีอะไรๆ เล่าให้ฟังแหระ
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน
สำหรับบล็กนี้ต้องเอ่ยคำว่า
สวีสดีคร้า
พีเอส
สิริน เด่วกุจัดการให้เอง เชื่อกุเหอะ
มด เอาน่า งานหน้าๆที่ไม่ใช่แบบนี้กุไปแน่
อั้ม อย่ายคิดมากนะหนู อิอิ
September 22 หนุก เหนื่อย เหนือย โอ๊ยยยยย
ไม่ได้มาอัพสเปซพันล้านเป็นเวลาร่วมสองอาทิตย์
ยิ่งช่วงนี้กระแส HI 5 มาแรง มาแบ่งชิ้นเค้กสเปซพันล้านไปอีก
ไม่เป็นไรถึงใครจะติด Hi5 แต่เชาวน์มืองฏ็จะปวารณาตนให้สเปซอย่างหนักแน่นมั่นคง
เหตุที่ว่า ยังทำไฮไฟว์ไม่ค่อยเป็นนี่เอง
บล็อกที่แล้วก็ว่าด้วยการเดินทางไปพันล้านที่
บล็อกนี้ก็ไม่ต่างกัน เดือนนี้เป็นไรไม่รู้ มีแต่อะไรให้ไป
ผลที่ตามมาคือ กุไม่มีเงินจะกินข้าว
ถือโอกาสนี้ เป็นมุสลิม ถือศีลอด ตามเดือน รอมฎอน ของเข้าซะงั้น เหอๆ
อยากรู้ล่ะสิ ในรอบ 14 วัน เชาวน์เมืองไปไหนมาบ้าง
มาๆจะเล่าให้ฟัง
วันจันทร์ทึ่ 10 PreSent งาน 201 กว่าจะข้อมูลมาทำได้ เกือบตายแต่ก็ทำได้
ก็ทำเป็นสไลด์เสนอ จากนั้นก็มีการเล่นละครเล็กๆน้อยๆ
คราวนี้คุณเชียร์ก็มาร่วมด้วย เล่นเป็นแม่ของอิเจนมัน
อย่างฮามากตอนที่มันทะเลาะกะอิเจน
เตะกันดังป๊ากๆๆๆ สมบทบาทจริงๆ
แล้วก็ผ่านไป...
วันอังคารที่ 11 Soc-Night นี่หว่า Concept. ลายดอก เอ้า ที่แรกว่าจะไปซื้อชุดดอกสะพรั่งมาใส่
ด้วยความที่ตะลอนไปกะอิรัตนามากไปหน้อยในอาทิตย์ก่อนหน้า เงินก็เลยหมด ไม่ได้ซื้อ
พอดีอรจิราลักษณ์ ถักดอกมาให้ประดับเป็น พร็อบพอ ติดเสื้อให้เข้ากะคอนเซ็ปต์งานๆได้อยู่
ระหว่างที่แยกย้ายกันไปแต่งตัวกัน
เชาวน์เมืองก้อนัดกันกะศรัณย์นภาไปทำผมกัน
อิเปเธอจะม้วนผมเป็นขวัญ อุษามณี ใน"เลือดในดิน"
และด้วยความที่เห็น บ๊วย กะ ปิงไปตัดหน้าม้ามา คุณอิเชาวนืก็อยากตัดบ้าง
ก้อเลยตัดสินใจไปตัดร้านเดียวกะมันนั่นแหละ
ให้เข้าเซ็ทผมให้ด้วย
90 บาท แพงโคตรๆ
แต่กุก้อจ่ายอย่างไม่มีปากเสียงพร้อมรีบจ้ำเอ้าไปงานทันที
เค้าฮัด18.30 ทุ่มหนึ่งกุเพิ่งทำผมเสร็จ
ได้ข่าวว่างานนี้กุเป็นพิธีกรอีกแล้ว
พอถึงงาน เอ้า
อิอั้มหายไปไหน แต่งตัวยังไม่เสร็จนั่นเอง
เพราะถึงกุจะเป็นพิธีกรมาหลายงานแล้ว
แต่.... กุก้อไม่เก่งพอที่จะยืนพูดคนเดียวได้ ต้องมีลูกคู่
เลยแร่ดตระเวณถ่ายรูปกันคนอื่นๆ ไปทั่วงาน รอจนมันมานั่นแหระ
งานปีนี้ก็รู้สึกว่าเป็นที่น่าประทับใจกว่าปีทีแล้วอยู่เพราะฝนไม่ได้จัดที่โล่งมีที่หลบฝนหากฝนจะตก
และการประกวดดาวเดือนปีนี้ เสียใจจังที่น้องหนึ่ง ผู้น่ารักของเชาวนเมืองไม่ได้
แต่ก็คิดในแง่ดีว่า ถ้าได้ก็ต้องดัง ถ้าดังคนก็ต้องชอบเยอะ
แล้วฉันล่ะ ก็คงตกขอบไป
พูดยังกะเค้าไม่ดังขึ้นมา แล้วเขาจะตัวเองเนาะ นังเชาวน์ 555+
ก้อช่างหรอก
งานนี้น้องหนึ่งโชว์ร้องเพลง เธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม สไตล์น้องหนึ่งด้วย
ไม่ได้แล้ว 555+
นอกจากนี้ น้องรหัสชั้น ก็เป็นตัวแทนของปีหนึ่ง เต้นโชว์ สวยงามมากน้องรหัส
แต่ถูกถูกแพรวแย่งซีนหมด เพราะรายนั้นเธอแรงจริง555+
พอมีวงดนตรีมาด้วยความที่ไม่ชอบเสียงดังจึงออกไปข้างนอกกัน
กะมิ้น กออย ไปเต้นรั่วกันตรงนั้น
ขวางโลกเนาะ ข้างในเต้นมันส์ๆไม่ชอบ 555+
แล้วงานก็ปิดฉากลง
วันพุธ ที่ 12 เอ้า..... กุถูกผีหลอกซะงั้น
หลังจากไปทานข้าวมากะเปตอง ก้ออุตส่าซื้อของมาเทคน้องเทคปรากฎว่า หาน้องไม่เจอ
ประกอบกันคุณเปตอง ชีไม่อยากอยู่คนเดียวก็เลยชวนกันไปนั่งเล่นแถว C3-4
พร้อมกันนี้ชวนธัญออกมานั่งเล่นด้วย
ตอนแรกก็เม้าท์กันเรื่องชาวบ้านไปทั่วตามประสาผีเจาะปากทั่งวง
สักพัก เรื่องชาวบ้านเริ่มหมด
จัญไรครับที่นี่พี่น้อง
เพราะเริ่มมาจากน้องเบญ กะน้องมู่หลานไปฟังเรื่องจิตวิญญาณ ธรรมศาสตร์มาจาก ออฟ
แล้วไม่ยอมเราให้ฟังนะว่าออฟเล่าอะไร
เล่าก็ได้ ว่าแล้วก็เปิดประเด็นกันมา วนกันไปอยู่นั่นแหระ
น้องๆที่ร่วมนั่ฟังอยู่ทนไม่ได้ค่ะพี่น้อง
เพราะเราเรื่องผีธรรมศาสตร์กัน ก้อเลยว่ากันลุกไป
อิเปก้อเลยเปลี่ยนมาเล่าเรื่อง ผี มหิดลแทน เท่านั่นแหระ
เปตอง เชาวน์ น้องเอ็ม ต่างพากันไดยินเสียงผู้หญิงปริศนา
มองหน้ากันใหญ่ ใครพูดหว่า...
คือแถวนั้นมันก็มีคนนะ
แต่เสียงมันใกล้มาก ถ่ามคนที่ใกล้ที่สุด ที่ไม่ใช่กลุ่มเรา เข้าก็บอกว่าเขาไม่พูดอะไร
อ้าว.... โดนแล้วไง
สม..หาเรื่องฉิบหาย
ก็เลยไปเล่าให้ธัญฟัง ธัญอยู่หอแถวนั้น
ธัญบอกว่า
"แก...ฉันได้ยบินมาตั้งแต่ปีหนึ่ง จนชั้นชินแล้วแหระ"
นั่นไง วงแตกกลับหอใครหอมัน
พอขึนห้อง
เอ้า.... เมทไม่อยู่อีก
ไม่อาบน้ำเลยครับท่าน
กุนอนเลย เหอๆ
วันพฤหัส ที่ 13 ก่อนออกเดินทางไปค่ายแนะแนวน้อง
ก็พากันไปเดินแร่ดดที่ตลาดนัดกะเปตองก่อนจากนั้นก็แบกกระเป๋าขึ้นรถไป
ก่อนจะขึ้นรถไปก็ทุลักดทุเลพอสมควร คนไปน้อยมาก เพราะมีการแคนเซิ่ลกันเป็นทิวแถบ
สรุปงานกันตรงนั้น แบบว่าเรียลลิตี้กันตั้งแต่เริ่มเดียวซึ่งงานนี้
กุก้อได้เป็นเอ็มซีอีกแล้ว แต่ไม่ได้มีแค่กุอิอั้มเ
ยังเพิ่ม ส้ม กะกอล์ฟเข้ามาอีก โดยมี่ชื่อทีมว่า
"กุ มึง อั้ม สุดา"
กู คือ ส้ม
มึง คือ เชาวน์
อั้ม คือ อั้ม
สุดา คือ กอล์ฟ
คุณส้มเธอรันงานตามคำพูดของเธอเอง เรียลลิตี้สุดๆ
แล้วก็ขึ้นรถ จับบัดดี้กัน ก่อนนอกเดินทามุ่งปสู่จุดหมาย
บัดดี้คราวนี้ เป็นผู้ชายอีกแล้ว จับได้ เนตต์ เสดสาด เพื่อน ส้มมัน
แล้วบัดเดอร์ของกุก้อคือ อิมดนั่นเอง
เอาล่ะ ดึกแล้วหลับก่อนดึกแล้ว
วันศุกร์ ที่ 14 ถงแล้วๆ ศรีสงคราม รร สหราษฎ์รังสฤษฏ์ อ.ศรีสงคราม บ้านรัตนานงเยาว์
อันดับแรกไปอาบน้ำกันก่อนเลยที่เดียวเหนียวเนื้อเหนียวตัวในการเดินทาง
รวบยอดแล้วกันว่าค่ายเกิดอะไรขึ้นบ้าง
เพาะช่วงนี้จิตใจหม่นหมองไม่ชื่นบาน
วันแรก ยังไม่ค่อยได้เล่นกะน้องเท่าไหร่เพราะจับไมค์กันอย่างเดียว
วันหลังเริ่มคุยกะน้องๆมากขึ้นเนื่องจากได้ลงพื้นที่ไปพูดคุยกะน้องๆมากขึ้น
ด้วยความสตัฟฟ์ที่ไปค่ายนี้หาผู้ชายได้น้อยมาก ก็เลยเปลี่ยนไปอ้อล้อกะน้องๆผู้ชายแทน
ซึ่งปีนีน้องผู้ชายก็โออยู่นะ
หรึโอตั้แต่ปีที่แล้ว ไม่รู้ รู้แค่ว่ปีนี้ได้อ้อล้อเยอะอยู่
จากกิจกรรมหลายหลาก แต่มันก็ตามประสาฉันที่อ้อล้อผู้ชายแบบกะโหลกกะลา
ไม่อะไรมาก ท่านผู้อ่านอย่าคิดมากล่ะกันนะคะ
จากนั้นวันสุดท้ายเราก้อกลับกัน
แวะเที่ยวเยอะมาก
เปนเหตุให้หมดเงินไปพันล้านบาท
สรุปแล้วค่ายนี้ก้อสนุกสนา ตามท้องเรื่อง
แล้วก็กลับมาสู่มหาลัย
อาทิตย์ไม่ได้ไปไหนเลยนอกจากออกไปดูหนัง "เพื่อน...กุรักมึงว่ะมา" หนุกดี
ซาบซึ้งตรึงจิต
พร้อมกับไปซื้อทีวีเข้าห้องมาแล้ว
ได้ข่าวว่าเมทกุดูเยอะกว่ากุอีก เหอๆ
จากนั้นก้อนั่งปั่นงาน สารพัด เล่นเอาอ่อนล้า อ่อนแรงกันเลยทีเดียว
เห้อ....
สเปซนี้จบลงอย่าง ราบเรียบเนอะ
เซ็งอ่า
จากสาเหตุหลายประการ
บล็อกหน้าสัญญา จะเอาให้เข้มข้นถึงรสถึงชาติแบบที่เคยเลย
อ่อ อาทิตย์หน้าไปสัมนาค่ายอีก
ไปอีกแหระ
สัญญาว่าจะอัพให้ดหมือนเดิม
ป.ล.
น้องรหัส กลับมามหาลัยได้แล้ว พี่รหัสคิดถึง
น้องเทค เป็นลีดที่ดีมากขอชื่นชม สบายแลวแหระต่อจากนี้
พี่อุ้ย ขอบคุณนะ ที่ช่วยสอนการบ้าน
September 08 ไปทำอะไรๆมาเยอะมากกกก โอ๊ยยยยยย
งานไม่เยอะ แต่ทำไมมันหายากยังงี้ว่ะ
ต้อมานั่งแยกประเด็นเอาเอง
ตาแฉะแล้ว
งานมีสาระ เครียด ว่าแล้วก้อ อัพสเปวดีกว้า
นี่พึ่งจะสำนึกได้ช่วงนี้ แร่ดจัด ไปสาระแนแด่เธอทุกแว่นแคว้น
ทำให้ดิฉันที่เหยียบซีเมนต์คอนกรี๖เมืองกรุงยังไม่อุ่นตีนดีพอ ใช้เงินหมดไป3000
อีกแล้วนังเชาวน์ แม่ให้เงินมาเยอะล่ะซิท่า
เจกลากไป ไทยลากมา ไปกะเค้าโม๊ดดด
สมน้ำหน้า
ห้า ถึงคุณไม่อยากรู้แต่ดิฉันก็อยากเล่านะ รอบสัปดาห์ดิฉันไปตระเวณไหนมาบ้างนะคะ
เริ่มจากวันจันทร์ หยุดค่ะ เนื่องจากที่ที่ต้องไปสำรวจที่ดูงานนะคะว่าไปกันยังไง
ไปกับใครล่ะคะ เป็นใครไม่ได้นอกจากอิสาวบ้านเชียงเครือ อิเจนนั่นเอง
"แก ฉันออกจากที่ธรรมศาสตร์แต่เช้าอ่ะ ประมาณสัก 9 - 10 โมง เราจะได้มีเวลาเหลือ เผื่อ..." น้ำเสียงจริงจังของเธอค่ะ
"แก... สายกว่านั้นหน่อยได้ไหมฉันยังไม่ได้เกบของเข้าหอนะ กว่าฉันจะเก็บเสร็จอีก 11โมงเนาะ"
ดิฉันขอผัดผ่อนเธอไป นี่คือบทสนทนา ของเที่ยงคืนวันอาทิตย์
ต๊าย 11.36 น. ดฺแนเพิ่งจะย้ายตูดกะละมังไปโบกแท็กซี่ นังเจนมันคงรอชั้นเมือกแห้งแน่เลย
จิตใต้สำนึกที่ดีนะคะคุณขา เริ่มกระวนกระวายที่เรานั้นจะเป็นคนเลทเอน
โบกแท็กซี่ได้ ย้ายสัมภาระขึ้นแท็กซี่เสรจ ก้อเอาล่ะคับท่าน กระหน่ำโทรหาเพื่อนสาว
ปรากฏว่า เธอไม่รับค่ะ
ดิฉันก็พยายามโทรหา มะปรางเพราะได้ข่าวว่านอนหอด้วยกั
แป่ว.... ไม่ติดค่ะ
ทำไงดี โทรไปหา มิส ศมนพรรณ จึงได้ทราบข่าวว่า เธอไปเริงร่าที่ข้าวสารมาค่ะคุณ เมื่อคืน
นั่นไงว่าแล้วเชียว
กว่าจะติด่อได้เปนเวลาเท่าไหร่ค่ะ ทายสิ ติ๊กต่อกๆๆๆ
บ่ายสองค่ะ
นัด11โมงิดต่อได้บ่ายสอง ออกไปกันบ่ายสาม
ช่างเลทจริง
ทราบแล้วเปลี่ยนนะคะ คุณเจนขา.... การให้เพื่อนรอ เป็นสิ่งที่ไม่ควรกระทำจริงๆ
วันพุธดีกว่ามั้ยค่ะ
ไปอีกแล้วค่ะ ไปดูงาน อันนี้ดูเป็นธุระหน่อยนะคะ
การดูงานครั้งนี้ กลุ่มที่ 10 ของดิฉันได้ดูยังบานพักเด็กและสตรีคลองห้า
ประมาณค่าแท็กซี่ไว้ 115 บาท พอไปถึงก็ 115 บาทเป๊ะพอดี
เวลาซื้อหวยน่าจะเดาถูกอย่างนี้เนอะ คงรวยเป็นเศรษฐีพันล้าน
ที่ดูงานที่นี่ดีนะคะ เป็นบ้านสองชั้นเลย แบ่งส่วนข้างหน้าเป็นสำนักงาน ข้างหลังเป็นบ้านพัก
แถมมีงบอุดหนุนมาไม่ขาด
อยากมาฝึกงานที่นี่จังติดตรงที่มันไกลนี่แหระค่ะ
การไปดูงาครั้งนี้ พวกดิฉันแอบหมองนิดนึงค่ะ เพราะมีน้องๆหนูๆ ระรื่นดีใจที่ได้เจอพรายสารธาร แห่ง หมอผีไซเบอร์
หรึพี่เชียร์ ของพวกหนูๆนี่เอง มีน้องคนนึงชื่อน้องกระต่าย กอดคุณเธอ จนจะผลุบไปอญุ่ในท้องคุณเธอได้เลยกระมังนั้น
ขอยืนยันนะคะที่นี่งบเยอะจริง
พอดูเสร็๗จพี่ๆเค้าก็พาดิฉันและพองเพื่อนไปเลี้ยงอาหารกลางวันด้วยค่ะ
หมดแค่ 13000เองค่ะ สวาปามกันสุดฤทธิ์
13000 นี่ยังไม่อิ้มกันนะคะคุณ
ถ้าดิฉันและอิมิ้นไม่ถูกดเพื่อนๆในโต๊ะปรามด้วยสายตา แม่จะสั่กินให้พุงกางเลยทีเดียว
กินเสร็จนะคะ ถือโอกาสซื้อขนมถ้วยร้านนี้ไปฝากน้องเทค เนื่องจากหมูยอที่ซื้อมาฝาก
คุณน้องรหัสชั้นและผองเพื่อนเธอกินเกลี้ยงเลย
พอจะกลับก้อนึกว่าจะต้องหน้ามันแบกก้นกะลังกลับกัน
อ้าว คุณพี่ใจดีให้ตู้ไปส่ง เปนการไปที่เปรมกันมากเลย
อ๊ะ...อย่าคิดนะคะว่าวันนี้ดิฉันจะหยุดแร่ดไว้เพียงเท่านี้
เนื่องจาก รัตนานงเยาว์ เพื่อนรักดิฉัน ได้รับสิทธิ์ไปออดิชั่น ไปงานอะไรสักอย่างที่เกาหลี
โดยต้องไปที่ฮอตเวฟ ตึกแกรมมี่นู้นแนะคุณ
ว้าวววว ดิฉํนดีใจมากค่ะที่ได้ไป เผื่อไปส่ายตูดเดิ่นร่อนแถวนั้น อาจจะได้เป็นดาวประดับฟากฟ้ามายา
แต่ก็ไม่
ค่ะ ก็พาคุณรัตนาเธอ ตื่นเต้นกว่ามันอีกค่ะ งี้แหระค่ะบ้านนอกเพิ่งได้เข้ากรุง
แต่ก็โซแซด แซดโซ แทนเพื่อนสาวจรๆ ที่ออดิชั่นไม่ผ่าน ไม่งวั้นล่ะได้ไปแล้วว
ว่าแล้วก้อ มีคนถามนะคะว่าไปทำไมตึกแกรมมี่
ดิฉันก็ตอบไปว่า
"พาเพื่อนออดิชั่น เพื่อนจะออกเทปกับแกรมมี่โกลด์ ชุด โบ ชญาณี ชุด โทรหาหน่อยค่ะ"
ก็มีคนเชื่อนะ จริงมั้ย ดาว 555+
อ้าววว วันถัดมาวันรับปริญญานี่
ดิฉันก็ต้องแจ้นไปที่ท่าพระจันทร์ เพื่อพบเจอกับสายรหัส
อาสองปีไม่เคยเหนป้า กะ ยายรหัสเลย ได้โอกาสแล้วต้องไปพบเจอสักหน่อย
แต่ระหว่างที่จะเดินทางไป เกิดอาการ แคโรที "นอยด์" หลายประการ
ฝนตก รอรถนาน แอ่นด์ รถติด
พอจะถึงคุณยายรหัสก็กำลังจะเข้าหอประชุมพอดี ดนะที่ไปทัน
ก็เลยได้ถ่ายรุปกัน
รหัสชั้น สวยงามใช้ได้
ทำไมดิฉันขี้เหร่คนเดียว่ะ
ช่างหรอกค่ะ ไม่สวยเด้ง แต่โดดเด่น ปลอบใจตัวเองสุดแรงเกิด
พอถ่ายรูปเสรจทำอะไรเสร็จก็แร่ดออกไปทานข้าวกะเปตองและพี่แฟ้ม
ว้าววว ระหว่างเดินออกไปนั่นก็ ป๊ะ กะพี่ อ้วน รังสิตด้วย
หล่อไม่ไหวแล้ว ถ่ายรูปมาด้วยค่ะ
ถ่ายรูปเสรจก็มาที่วุ้มขายน้ำของค่าย เม้าท์ๆกะเพื่อนค่ายนานพอดู
ก่อนที่จะปลีกตัวไปจากท่าพระจันทร์
คิดเหรอค่ะว่าดิฉันจะกลับบ้าน
มีนัดอีกค่ะ มีนัดกะรัตนานงเยาว์ที่ เอสพลานาด เพื่อไปชม "สายลับจับบ้านเล็ก"
ดูฟรีด้วยนะคะคุณ ประมาณว่า รัตน เธอส่ง เอสเอ็มเอส ไปรายการ 9 เอ็นเตอร์เทน แล้วได้มา
ว้าววววว ได้มามีทติ้งกะซันนี่ ด้วยนะคะ หล่อ หล่อไม่ไหวแล้ว
ชายในฝันของนอก สักคืนมั้ยค่ะ
เพราะดิฉันรักสนุกแต่ไม่ผูกพันค่ะ 555 ว่าไปนั่น
ถ่ายรูปมาเยอะอยู่นะคะ แต่ให้ตายสิ รูปไม่ชัดเลย
สงสัยดวงเราจะไม่ชงกันมั่งค่ะ พี่ซันนี่ขา...
เอาเป้นว่า จากที่เคยชื่นชอบแค่ในทีวี พอเจอวันนี้ นี่ปวาณาตนให้เป็นของพี่เค้าเลย
ว่าแตพี่เค้าจะเอามั้ยเท่านั้นแหระ
พอถ่ายรุปเสร็จก็ชมภาพยนตร์กันสิค่ะ
เหอๆ พอดูจบ อยากจะบอกว่าดีแล้วที่ดูฟรี เพราะว่า ไม่สมกะที่คาดหวังไว้เลย
อาจจะเพราะคาดหวังไว้เยอะมั้งว่า โอปอล์ต้องฮา แถมยังไม่ชอบหน้านางเอก ที่สวยแบบโง่ๆ (อย่างที่ธัญ) บอกมา
จากนั้น หมูสองตัวก็รีบวิ่งขึ้นรถไฟใต้ดินเพื่อให้กลับรถตู้ แล้วก็ทันค่ะ พี่น้อง
เหนื่อยกันมากลยทีเดียว
สมควรจะพอหรึยังค่ะ ดูสิไปแร่ดมายาวเป็นหางว่าว เชียว
ยังค่ะ วันศุกร์ไปดูงานต่อที่ ชุมชนบ้านครัว แถวๆ กิ่งเพชร ราชเทวี นั่นแหระค่ะ
ก็ไปดูงานตามปกติไม่มีอะไรมาก ได้สัมผัสกับชุมชนมุสสิม
และชุมชนเก่าแก่ที่พอมีปัญหาบ้างประปรายแต่ก็ไม่ร้ายแร้งมาก
พดูเสร็จก็ไปแร่ดกันต่อค่ะ
ไปจ้วงซิซเล่อร์ พอไปถึงดิฉันก็จ้วงใหญ่นะคะ เพราะต้องรีบไป (หา.... มึงจะไปไหนอีกนี่)
ค่ะ รีบไปรัชดาเพื่อพา หนู ทูน่า ธัญไปเดินแบบ
ด้วยความที่รีบจ้วงสิค่ะ พอสเต็กมา ก้อเลยแน่น กินไปได้ไม่เท่าไหร่
แน่นค่ะ
เสียดายสเต็ก มีเหรอค่ะที่ดิฉันจะทิ้ง
"พี่ค่ะ... หอให้ด้วยค่ะ"
ค่ะ ดิฉันห่อกลับบ้าน
ไม่ใช่ลูกคนรวยนี่ค่ะจะได้กินทิ้งกินขว้าง
วซึ่งจะเป็นลูกคนรวยก็ไม่ควรทำนะคะพฤติกรรมทำลายทรัพยากรเยี่ยงนี่
จากนั้นก็ตุเรงๆ ถุงซิซเล่อร์ไปยังรถไฟฟ้าสามย่าน เพื่อไปหาคุณเพื่อน ที่โรงแรม ดิเอมเมอรัลด์
ว้าวววว นังเชาวน์ได้ไปโรงแรม
แต่อาการนั้นดีใจได้ไม่นาน พอไปถึงชั้นล๊อบบี้อิเชาวนืกลายเป็นกุลีทันทีค่ะพี่น้อง
ถึงไม่รู้ระดับ โรงแรมฮิลตัน แมนฮัตตัน ห่าเหว อะไรนั่น แต่ดิฉันคิดว่า มันก็รู้กว่าดิฉันนั่นแหระ
ยอมกระเป๋าเหม็นกลิ่นพริกไทยดำ ยัดแม่งงมันลงกระเป๋าเลย
แล้วกริ๊กร๊างให้ธัญมารับ
จากนั้นก็พาเธอไปต่งตัวกัน ใช้เวลานานอยู่พอควรค่ะ แล้วงานก็เสรจสิ้นลง
เสียดายงานนี้มีนายแบบสามคนน่าจะมีมากกว่านี้ จะได้ดูเป็นอาหารตา
เรื่องนี้อัพมากไม่ไกด้ค่ะ ติดเงื่อนไขบางอย่าง เอาเปนว่า เจอแล้วดิฉันจะเล่าให้ฟังนะคะ ว่าเกิดอะไรขึ้น อิอิ
ค่ะ ก้อจบแล้ว การออกงานอีเวนต ในรอบสัปดากห์นีของดิฉัน เซเล็บชื่อก้อง555+
แร่ดเนาะ นี่ก้อโดดงานแล้วนะหลายงานพอดู
เช่นวันนี้มีงานสังเคราะห์มธ.-หัวเฉียว ดิฉันก้อไม่ไป
ไหนจะงานแต๊งสตัฟฟ์ ยูนิเวอร์สิเอดอีก
ต้องสำนึกตะหนักค่ะว่างานสุมหัวอยู่ ไม่รู้จะทำได้สักกี่น้ำนี่ตอนนี้
ก็เลยต้องโดงานมาทำ
ดูสิค่ะ พอมีอะรไห้ไป มันก็มีอยู่นั่นแหระ พอไม่มี แม่ง ก็ไม่มี๊ จริงๆ
ว่าแล้วก้อยังไม่ได้เงินยูนิเวอร์สิเอดเลย ว่าจะเอาไปซื้อทีวีเลยยังไม่ได้ซื้อสักที
ต้องรีบซื้อให้ได้ ละคร ล๊อตหน้าช่อง 3 น่าดูๆไหนจะ กรุงเทพ ราตรี ร่ายริษยา
ไม่รวมตอนนี้นะ มายาพิศวาส โอ๊ยยยย พอๆ เด่วมีคนว่าว่า บ้าละครอีก
ก่อนะพีเส ปิดท้ายขอบ่นหน่อย
74 ค่ะคุณ
ไม่ใช่เลขท้ายงวดหน้า
ไม่ใช่ สายรถเมล์ คลองเตย-ห้วยขวาง
แต่เป็นน้ำหนักตัวดิฉันค่ะคุณ
ได้ข่าวว่าสูง 175 ไม่ไหวนะ เชาวน์เมือง จะอ้วนไปไหน
ใส่เสื้อตัวไหนก็เป็นแหนมๆๆๆ
ช่วยอย่าทักว่าอ้วนนะคะ เสียเซลฟ์
พีเอสค่ะ คุณ
SW.
มิ้น *** ถ้าไม่ติดว่าทำงานกะไม่มีเงินนะ กุไปบุกหลังเวทีด้วยจริงๆอ่ะ เสาร์นี้
โบ*** ออกงานกะมึงทุกเลย เงินกุก้อปลิวไปหลายพันแหะ ได้เวลาเกบตัวๆ(เอ๊ะ ได้ข่าวอาทิตย์หน้าไปค่ายกันนี่)
มะปราง*** ตั้งใจทำงานนะคะ นี่เราก็หัวฟูทำงานไม่เสร็จเลย เหอๆ
เจน*** ไปบางแสน กรอกทะเลมาฝากด้วยเด้อ
เน็ท*** เอาทรายมาฝากล่ะกัน
กุ๊ก***อาทิตย์นี้มาเรียนน้อยนะมึง มาเรียนๆ
มิส ศมนพรรณ *** ไม่ได้เจอกันเลยนะนี่ คิดถึงๆ
ธิ*** ขอบคณนะคะที่ให้ยืมบัตรรถไฟใต้ดิน เวฟตั้งได้อยู่ ปีหน้าประกวด เอเอฟเร็ว
ออย*** สวยงามตามท้องเรื่อง จะฮิตเร็วๆนี่
อื่นๆ
ส้ม JC *** แรง แรงมาก ก้อกังจะฮิตเร็วๆนี่ พี่น้องตระกุล ณ จางวาง
เต้ JC *** อย่าลืมมาเกบรูปนะเอาลงแล้ว เม้นให้ด้วยก้อดี อิอิ
ธัญ *** ว้าว ถ้าไม่ได้ไปด้วยคงไม่ได้เจออะไรดีๆ ขอบใจนะ ไว้ไปสัมนากัน
เค้ก ***สอบเปนไงมั่งมึง ดีใจที่หายจากหวัดเสียที ไม่งั้น มึงคงกืก
กอล์ฟ อิผดา*** สวยนะเด่วนี่มึงนะ แต่ไม่สู้กุหรอก
กอล์ฟ สินสาด *** เด่วไปเอาของที่ห้องนะ ทำตัวให้ว่างด้วย
เม เทค *** อย่าคิดมากนะมึง อย่าไปใส่ใจเลย
วรรณ *** อย่าคิดมากตามอิเม รู้ว่าพูดตรง แต่บางครั้ง ปากเธอมันดูปากเสียมากกว่าพูดตรงนะคะคุณ
น้องๆ
น้องรหัส*** จงภูมิใจนะคะที่ด้เห็นหน้าสายตั้งแต่ปี 1 นอกจากป้ารหัสเธอ คนอื่นนี่ฉันเพิ่งเจอ
น้องเทค*** งานเยอะจริงๆนะคะ เลยไม่ได้ไปดูคุณน้องงานหัวเฉียวเลย แย่จัง อย่าโกรธน้า.. ขนมถ่วยอร่อยป่าว
น้องเทคอย่างไม่เปนทางการ*** พี่จะล็อกผลโหวตให้ดีมั้ยค่ะ
สมาคมร้านทำผมขา... รับทราบนะคะว่าช่วงนี้พี่ยุ๊ง ยุ่ง
สล.
นุ่น***เสียใจด้วยนะกุงานเยอะไปด้วยไม่ได้
ผึ้ง***กุบอกแล้วว่ากุเป็นเซเล็บชื่อก้องก้อเลยไม่ว่าง เอาน่า มันต้องว่าง เด่วก็มีเองแหระ
เอ*** คิดถึงนะคะ
ตุ๋ย***ไม่ว่างอ่า คราวหน้าอย่าลืมชวนล่ะ
อุ้มพร***เมื่อไหร่จะได้เจอล่ะ
ไข่นุ้ย***เผาเมื่อไหร่บอกด้วยะ สงสัยตายแล้วหายไปนานเกิ๊น
ม.ต้น
เฟิร์น *** เวรกรรมมีจริง ใครทำอะไรได้อันนั้นแหระ ป่วยการ ถ้าคนมันจะไม่สำนึก
โอปอล์ *** ไปฉีวัคซีนด้วย เดี๋ยวติดโรคคันจากเพื่อนแก 555
ตุ้ย อุ้ม ยอง คิดถึงนะคะ
September 02 สายตัวแทบขาดโอ๊ยยยยยย
กะว่าจะให้มิตรรักแฟนสเปซทั้งขาประจำ และถูกบังคับมาเม้นให้คิดถึงสักหน่อย
แต่แบบต่อมกระสันที่ไร้สาระเกิดอาการปล่อยฮอร์โมน อย่างที่จิตใต้สำนึกภายในจิตใจดิฉันไม่สามารถควบคุมมันได้
จึงรีบแจ้นมาที่หน้าจอคอมพ์ ทันที
เพื่อที่ว่าอาการทุรนทุรายนั้นจะหายไป
555+
ในที่สุด ดิฉันก้อกลับมาสู่หุบเขาป่าปูนแห่งนี้เสียทีนะคะ
หลังจากไปสุขใจ สุขกาย ที่บ้านนา มาเสียนาน
ใจหวิวๆๆ ซึ่งมันก้เป็นทุกครั้งนะคะ ที่ได้จากบ้านมา
อยากว่าแหระค่ะ ไม่มีที่ไหนจะสุขใจเท่าบ้านเราจริงๆใช่มั้ยค่ะ ถึงแม้ว่าเราจะมาอยู่ในแดนศิวิไลซ์ปานใด
สเปซจะสาระแล้วค่ะรีบเปลี่ยนเรื่องเร็ว
ตื้ด
วันพฤหัสนะคะดิฉันได้ฤกษ์มาเรียนเป็นวันแรก
ขอแฉค่ะคุณขา.... มีเพื่อนสาวชะนหน้าวอกทั้งหลาย
ทุรุนทุรายในเอ็มัดิฉันค่ะ
"อิเชา...มึงกลับมาเร็วๆ กุคิดถึง อยากเจอมึง"
ห้าๆๆๆๆ พอกุกลับไปเรียนแล้วไงค่ะ ให้กุนั่งสวยเรียนอย่างเปล่าเปลี่ยวเอกา กว่าแต่ละนางจะเสด็จมาได้
ค่อนคาบแล้วค่ะ คุณ
แต่เอาน่าอยากน้อยๆเพื่อนๆก้อมาเรียน
ซึ่งดิฉันเป็นคนดีมีน้ำใจนะคะ ตุเลงๆ หมูยอสิบแสนพันดุ้น
เอามาฝากเพื่อน
ใครที่ไม่ได้ก้อไม่ต้องเสียใจนะคะ มันก้อไม่ต่างกับหมูยอที่คุณกินหรอกค่ะ
เพียงแต่ว่าหมูยอดิฉันจะอร่อยกว่า นิดเดียว เท่านั้นเอง
อิอิ
แล้ววันพฤหัสก้อจบไปเนื่องจากดิฉันยังไม่ได้เข้าหอ
ก้อเลยโซเซกลับมาพักผ่อนที่บ้าน
ก่อนที่จะตื่นด้วยความหรรษาไปเรียนในวันรุ่งขึ้น
วันศุกร์ค่ะ
เป็นวันที่ต่อเนื่องมาจากวันพฤหัส พูดเพื่ออะไรค่ะ
ไม่ทราบค่ะ รู้แต่อยากพูด 555+
นั่งสวยเรียนกะอิมิ้นสองคนค่ะ
พลพรรครักเอย เพื่อนขา...ทั้งหลายหายหัวไปหมด
ทันใดนั้นในห้องก้อมีควิซ
แม่เจ้า...เหมือนมีพรายปรารถนาล่องลอยไปกระซิบตามสายลม
รู้ทันทีค่ะคุณขา กระหน่ำโทรหาดิฉันกันเลยทีเดียว
หวังให้ดิฉันช่วย
ช่วยได้ไหม ไม่ค่ะ
ตามประสาดิฉัน ไม่ชอบบโดดเรียน แต่ชอบมาเรียนแล้วไม่ตั้งใจเรียน
เอ๊ะ...ต่างกันตรงไหน
ค่ะ พวกที่มาเรียนอย่างดิฉัน และ อรจิราลักษณ์ เพื่อนสาว ก้อมัวแต่นั่งสวยคุยกัน
หาได้ฟังทีอาจารย์สอนไม่
ผลลัพธ์คือ ดิฉันต้องเดินร่อนสะบัดบ๊อบไปถามชาวบ้านทั่วห้องเลยทีเดียว
แล้วก็ตอบมาอย่าง งง
555+
เมื่อเรียนเสร็จ
ท้องหิว เราไปหาอะไรกินกันหน่อยดีมั้ยค่ะ
แล้วคุณมะปราง กะคุณเน็ทก็เอ่ยวาจา ชวนดิฉันไปกินชาบูชิ ที่เซ็นลาด
ว้าววว อยากกินมานานเนิ่นแต่หาคนไปด้วยไม่ได้สักที ก้อเลยไปกันดีกว่า
สักพัก คุณรัตนานงเยาว์มาสมทบ ก็เลยชวนไปด้วยกัน (แหม...อินี่ ที่กุล่ะชอบปฏิเสธนัก)
เสียดายนะคะที่คณอรจิราลักษณ์ ไม่ได้ไปด้วยเพราะเหตุที่ว่าคุณป๊าเธอจะมารับกลับบ้าน
แต่มาพบภายหลังว่ามีการเลื่อนเวลา แย่จัง ฝนก้อตกทำให้ เธอตามม่ายได้
เลยอดเจอของดีมากมาย
ว่าแล้วสีสาวสกาวเดือนก้อย้ายบั้นท้ายอันอวบอิ่มของแต่ละคน
ไปยังรถตู้ NGV หมอชิตกัน
เน็ทกะมะปรางหลับ
ดิฉันกะแม่รัตนาผีเจาะปากกันสุดทาง
โอ๊ โอ พอถึงปลายทาง
ฝนกระหน่ำซัมเมอร์เซลล์ ลงมาอยากไม่ลืมหูลืมตา ด้วยความหิวค่ะ
อนงค์นางทั้ง สี่ จึงตัดสินใจ โบกแท็กซี่ไป ก้อแค่อยากให้ไปจอดในโรงแรมจะได้ไม่ต้องเปียกฝน
อิแท็กซี่ก็โคตรจะโกงเลยค่ะ แฉลบไปทางรถติด แถมยังมาอิงกระแสสังคมว่า เธอแบ๊ว ไม่รู้ว่าต้องไปทางไหน
โชคร้ายกว่านั้น ขณะที่รถติดอญุ่ฝนเจ้ากรรมดันหยุด
กรี๊ดดดดดดด
ฟ้าช่างกลั่นแกล้งสาวน้อยทั้งสี่เพียงนี้
แต่เราก็ไม่ย่อท้อต่อชะตากรรมคะ
หิ้วพุงป่องๆกะตูดบานๆ ไปยังร้านชาบูชิให้ได้
พอไปถึงเท่านั้นแหระ คุณเอ๊ยยยย
ประหนึ่งแร้วลง จ้วงกันสุดฤทธิ์
สุดท้ายตายตอนจบกันแทบทุกคน
ยเว้น มะปรางค่ะเพราะเธอมานิ่มๆ จิ้มกินแต่ผักกะปลา กะกุ้ง
ไม่มีอาการแน่นเฟ้อให้เห็น
จึงทำให้ดิฉันรู้ว่า
ไม่ควรตะกละตะกลามกัน
ครั้นจะมากินปุ๊บแล้วกลับกันเลย ก้อแลดูจะเป็นหญิงไทยใจใฝ่ดีกันมากไป
ก้อขอเดินย่อยกันิสสสส
ทันใดสายตาก็ไปปะทะ กะ DAPPER ยีนส์ทรงสวยลดราคา จากหลายพัน เหลือแค่ 7-8 ร้อย
ว้าว ปรี่ไปซื้อทันที
อ้าว ไซซ์ดิฉันไม่มีเหรอค่ะ ต้องรอ 6โมงเยน
อ๊ะ.. เอว34 ค่ะที่ไม่มี ไม่ได้เอวใหญ่มหาศาลแต่อย่างใด มันมีแค่เล็กกว่าแล้วก้อข้ามไป 36 เลยนะคะ คุณ โปรดเข้าใจตามนั้น
ก็เลยเดินไปชมสินค้าที่พร้อมใจกันเซลในช่วงสิ้นเดือนแบบนี้
ทันใดนั้นสายตาก็ไปป๊ะ กะ EXACT ลดราคามากมาย
มากแค่ไหนม่ายรู้นะคะ เอาเป็นว่าดิฉันสามารถซื้อยีนส์มาได้ ในราคา 575 บาท
ลืม อิเดปเปอร์ไปทันที
นอกจากนี้นะคะ ดิฉันก็มีความสุขกะพ้องเพื่อน ในการชมและซื้อสินค้า
โดยเฉพาะกะแม่หนูมะปราง ช่างหรรษาเสียจริง 555+
ปิดท้ายการเดินครั้งนี้กันด้วยการรูปสติ๊กเกอร์ค่ะ
ผ่านไปอีกหนึ่งวัน
วันเสาร์พักผ่อน
แต่เย็นก้อต้องชะแว้บไปนอนหอจันทร์แจรง เพื่อต้องแหกขี้ตาไปทำงานสตัฟฟ์วันซ้อมรับฯ ในเช้าตรู่วันอาทิตย์
ผีเจาะปากทั้งสามมาอยู่ด้วยกันอันได้แก่ ตัวดิฉัน ติรกา รัตนานงเยาว์ และ อิจันทร์แจรงเจ้าของห้อง
กว่าจะได้นอนตี1.30 เอ๊ะ... ได้ข่าวว่าต้องตื่น 03.30นี่
สุดฤทธิ์ค่ะคุณ นอนไม่พอกันทีเดียว
ก็เลยต้องโซเซๆ ไปท่าพระจันทร์กัน
หน้าที่ของพวกดิฉันทั้งสามคือโฟล์วพี่บัณฑิตไปถ่ายรูปบนแสตนด์ เหมือนจะง่ายเนาะ
ให้ตายสิ ยากฉิบหายวายป่วง
กรุ๊บสาวสะดิ้งของดิฉันได้รับหน้าที่โฟล์วพี่บัญชี และเสดสาด โดยเริ่มจากบัญชี
แทบจะร้องไห้ค่ะคุณขา
พี่ๆไม่ยอมมาตั้งแถวกัน เพราะมัวแต่ถ่ายรูปด้วยความปิติยินด
พอกุและอิส้ม จันทร์แจรงตะโกนเรียกให้มาเข้าแถว
ก้อหันมาจิกตามอง ประมาณว่า อะไรของมึง และคุณเธอก้อหันไป
น้ำตาแทบไหลพรากเลยทีเดียว
ก้ฌลยต้องปล่อยตามเวรตามกรรม แต่เหนื่อยฉิบหาย
ต่อมา ก็ไปโฟล์วพี่ เสดสาด ก็ค่อยยังชั่วหน่อย
แต่ก็เจอกับปัญหามากมายเหมือนกัน
พอเสร็จเล่นสายตัวแทบขาดเลยทีเดียว
จากนั้นก้อแยกย้านกันไป
รัตนา และจันทร์ ก็ไปดูลิงน้อย และ07โชว์
ดิฉันก้อปลีกตัวมาไปแดะๆกะหนูธัญ และพี่ๆที่ค่ายสานใจโดม
แดะได้ไม่นาน โทรหาปิยา
ว้าวววว เธอกำลังจะออกไปสำเพ็งพอดีก้อเลยออกไปพร้อมกัน เพราะดิฉันกำลังจะหาของขวัญให้ยายรหัสพอดี
ช๊อปปิ้งกันสุดฤทธิ์สุดเดชเลยทีเดียว
แล้วดิฉันก้อกลับบ้านมาด้วยสายตัวแทบขาดค่ะ
จบแล้ว
บล็อกนี้เวิ่นเว้อเนาะ 555+
ขอมีพีเอสดีกว่าเนาะ หายไปนานๆ คราวนี้ เปนพีเอส ที่จะพยามสั้นล่ะกัน 555+
มิ้น *** แซ่ซ้องสรรเสิรญด้วยนะคะที่อัพสเปวแล้ว ปวาณาตนให้ฟิตเนส เราจะผอมกัน
โบ *** เดินสายด้วยกันบ่อยช่วงนี้ ดีแล้วๆ กุชอบๆ อยากไปดูซันนี่เร้วๆจังมึง
เน็ท *** ทรงนี้ ยาวแล้วอย่าไปตัดอีกนะคะ ไม่ควรๆ
กุ๊ก *** เย้ ปิติยินดีด้วยที่จะมาอยู่หอแล้ว จะได้ลดอาการฟุ้งของคุณเธอ มาเรียนมั่งมึง
มะปราง *** เราไม่ได้เอามาแฉนะมะปราง อ่านได้จากข้างบน แฉน้อยสุดแล้ว
ปิงปิง *** ชอบทรงผมเธอ กุ๊กเป็นเมียพี่เป้ ไฮร็อคเนอะ 555+
เจน *** ไม่ค่อยไดเคยกันเลย ไปค่ายมให้มันผู้ชายกลับมาเด้อ ขอบใจสำหรับรูปน้องโตโต้
ธิ *** ขอบคุณนะคะ สำหรับของขวัญ อีกแล้ว...ม่ายได้เหมูยอมาให้จะได้กินมั้ยนี่
ออย *** เหนแต่หน้ายังบ่ได้คุยกันเลย
กวาง *** ไม่สบาย คงหายแล้วนะตอนนี้ ไปเอาเงินกันมึง
อั้ม *** เด่วกุเข้าหอแล้วอาทิตย์นี้เจอกันๆ
ศิก *** ให้ได้ตู้เยนไวๆนะ
ส้ม JC **** เหนื่อยแต่ก้อสนุกเนาะ จันทร์แจรง ไว้ม่วนตอนไปค่ายกัน
ธัญ SCi *** ไม่ได้ไปกะแกเต็มเม็ดเต็มหน่วยเลยอ่ะ แย่จัง
เค้ก เมย์2เมย์ วรรณ อิสาวสหเวชทั้งหลาย *** เปิดมายังม่ายเจอกันเลย คิดถึงจัง
กอล์ฟ สาธา*** ไปดูดวงกันเมื่อไหร่ดีมึง
กอล์ฟ สินสาด *** เด่วอาทิตย์นี้ไปเอาของแล้วนา....
นุ่น***ไม่เจอมึงอีกแล้ว
ผึ้ง*** กุชอบมิวสิคว่ะ บอกแล้วเรื่องสาระอย่าถามกุ
เอ*** คิดถงจัง
อรรถ***หวาดผวากะภัยเงียบต่อไป
อุ้มพร*** ยังไม่เจอกันอีกเลย
กิกี้***ตายแล้วมั้ง
เฟิร์นเมย์ *** แซ่ซ้องสรรเสริญเธอหน่อยเรว
ผอมลง ใส่ขาสั้นแล้ว เหลือแต่แต่งหน้า 555 +
แบบว่าคิวแน่นนะเนี่ย กว่าจะได้เจอกันได้นี่ 555+ ข
อบใจสำหรับของขวัญนะคะ ชาติต้อการเมื่อไหร่คงเจอกัน เพื่อน
โอปอล์ *** ห้าๆๆๆ คนบางคนโดนหลายดอกเลยทีเดียว แอบจิก
เสียดายไม่ได้ไปด่าอินั้น
ชอบผมฉันล่ะสิ
อ้วนขึ้นจริงไม่ได้โกหก
ไว้เจอกันนะ
ยุ้ย *** เหมือนเดิมบางอย่าง บางอย่างเปลี่ยนไป
แต่ก้อยังเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมเรา
โสนน้อย *** นานๆออนเจอกันที คิดถึงล่ะสิ
ปริตอนงค์ *** หายไปเลยนะ
ยอง *** ใช้ฉันคุ่ฃ้มมากเกินไปก้อไม่ดีนะ งานเธอไม่ใช่งานฉัน
น้องๆทั้งหลาย ไม่ค่อยเจอหน้าพี่ชิมิค่ะ
ไว้ว่างๆเปิดเซคกันค่ะ
น้องรหัส *** อย่านอนตื่นสาย
มุ่ย *** โมจิอร่อยดี
บีม*** อัพสเปซแล้วนะคะ มาเม้นด้วย
น้องเทค *** ได้กินหมูยอยัง ซ้อมลีดดีๆนะคะ ช่วงนี้พี่เทคคิวทอง
ทั้งงานหลวง งานแรด อาจไม่ได้ไปเยี่ยมเยียนเด้อ
น้องหนึ่ง ลีด *** พี่คิดถึงนะคะ 555+
จบ
August 24 บ้านเราสุขใจ และ มายาพิศวาสหลังจากที่ทำงานกะสุดท้ายเสร็จ
ดิฉันก้อไม่รอช้า
บึ่งกลับบ้านมาเพื่อเก็บกระเป๋า
เมื่อมุ่งไปยังบ้านน้อยแสนรักของฉัน ณ นาแก นครพนม
สืบเนื่องจากคราวที่แล้วที่อิหัวหน้างานแสนรักเฉดหัวดิฉันกะแม่หนูอันนา
กระเด็นออกจากงานอย่างกระทันหัน
เราก้อได้หลบเลียบาดแผลตั้งตัวกันหนึ่งวันก่อนที่จะวันต่อมาไปจิกเอาคืนกัน
พอเยื้องกรายไปถึงห้องทำงานคุณเธอ
เธอก้อนั่งหัวหงอกทำตาปริบๆ แล้วเดินเข้ามาหาพวกชั้น
"หนูทำโครงการขยะป่ะค่ะ" น้ำเสียงเธอเจือไรเดียงสาประหนึ่งสาว 15สุดฤทธิ์
"ค่ะ" สองสาวต่างออกเสียงตอบรับพร้อมกัน
"แล้วหนูมาทำงานวันนี้วันแรกป่ะค่ะ"
เสแสร้งมารยา แม่คนนี้
อิห่า ได้ข่าวว่าวันนั้นวันที่ 19 งานกีฬาเสร็จ 18
จะมีใครเค้ามาทำงานวันแรกวันนั้นแม่คุณ
อ่อ ลืมไปคุณเธอสร้างคดีไว้กับพวกชั้นอยุ่เลยต้องทำเปนให้รู้ว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"น้องค่ะวันนี้ น้องทำตรงนี้.... ตรงนั้น" ชีก้อว่าไปด้วยน้ำเสียงสาว 15
ปิดท้ายคำสั่งว่า "พี่ไม่ได้คาดหวังนะคะวันนี้"
ได้ยินคำนี้ถึงกับขำกันเลยทีเดียว
แหม...ที่จิกด่าพวกกุกันนะสุดฤทธิ์ แผนที่เราจะถล่มแม่นี่ เลยยุติลง
เพราะเธออุตส่าลงทุนทำเสียงสาว 15 ทั้งๆที่ผมเธอ 2 สีแล้ว ก้อเลยทำให้เธอเสีย
นางเอ๊ก นางเอกกันเนาะ
อ่อ สืบทราบมาค่ะ ที่เธอง้อก้อเพราะวันที่ 18 มีคนมาทำ 2คน
สมน้ำหน้า
อิฝ่ายนี้ใครล่ะเค้ามาทำด้วยใจ เกบขวด ตั้งใจมาอ้อล้อนักกีฬาทั้งนั้น พอนักกีฬากลับ
ชะนีจิ๊คันทั้งหลายที่เปนคนทำฝ่ายนี้ก้อพลอยหายหัวไปด้วย
เหลือดิฉัน กะแม่หนุอันนานี่แหระ เกบขวดกันด้วยใจ ฟังดูสูงค่าเนาะ
และเพราะปฏิบัติงานวันสุดท้ายนี่แหระ ดิฉันจึงมีโอกาสเจอ "ผี" กะมั้ง
พูดยังกะเป็นสิ่งที่ดีที่ทุกคนต้องเจอเนอะ
เรื่องมันมีอยู่ว่า ดิฉันก้อดำเนินงานกิติมศักดิ์กะนางสาวนะอันนานะหอพักหอพักหนึ่ง
ซึ่งนักกีฬานั้นได้เชคเอ้าท์ออกหมดแล้ว เหลือแต่ห้องเปล่าๆ เปิดทิ้งไว้
อ่า
ก้อเดินสวยไปเกบขวดกันตั้งแต่ตรงห้องใกล้ลิฟท์ ยันถึงห้องสุดท้ายของฝั่ง
พอถึงห้องสุดท้ายเสร็จเราก็จะไปชั้นอื่นกัน
เดินผ่านห้องๆหนึ่งค่ะซึ่งเปิดประตูทิ้งไว้
ก้อเห็นคนตัวสูงๆ เหมือนเป็นนักกีฬามั้ง นั่งอยู่บนปลายเตียง
ก็เลยคิดว่า มันมันักกีฬาอยุ่ได้ไงว่ะ ตะกี้ไม่เห็นมีนิ่
ก็เลยถามกวางว่ามีนักกีฬาอยู่ชั้นนี้ไหม
ก้อได้คำตอบว่าไม่
เท่านั้นแหระ พี่น้องเอ๊ยยย
โกยเถอะนาง ตาลีตาเหลือกกันตั้งแต่ชั้น 7 ลงไปชั้น 1
คือดิฉันไม่กล้ากลับไปดูซ้ำนี่ค่ะ
คิดดูสิ ถ้ากลับไปดูซ้ำ แล้วไม่มี กรึ เจอมากกว่าคนนั่อยู่
มันจะน่าสะพรึงกลัวปานใด
พอถึงชั้นหนึ่งถามป้ายามว่ามีใครอยุ่มั้ย ชั้น 7
คำตบตรงกันคือไม่มี
กรี๊ดสิ
แล้วป้ายามก้อมาเก็บเป็นเพื่อน
พร้อมกันนี้ป้าแกก้อขับขานร้องเพลงอะไรไม่รู้
ทำให้กุกลัว มากกว่าอุ่นใจอีก
555+
ค่ะแล้วงานยูนิเวอร์สิเอดก้อปิดฉากลงพร้อมกับเสียงแซ่ซ้องสดุดีมหาศาล
มันจะสะเทือนซึมลึกถึงหน้าของท่านผู้ใหญ่หลายคนมั้ยล่ะนั่น
ก็คงไม่หรอกค่ะ ฝากไปบอกด้วยนะคะ ว่าอาหารบนจานคุณวันนี้เป็นฟางหรึหญ้าสดค่ะ
ถึงคิดอะไรได้ฉลาดล้ำเลิศ จัดงานได้งามขนาดนี้
เงินที่กินๆ ก้อเอาไปซื้อ โอเมก้า 3 มากินบ้างนะคะ เพื่อที่ว่าจะคิดได้ว่า อะไรควรไม่ควร
แล้วอิเช่ทั้งหลาย พร้อมทั้งอิอาสาสมัครที่ จิ๊คันทั้งหลาย
เรื่องคุณนี่ถูกแซ่ซ้องสรรเสริญไปตามเว็บมากมายนะคะ
ภูมิใจมั้ยล่ะค่ะ
ว่าไปแล้วคนที่ทำงานนี้ก้อมีแต่คนอาวรณ์เนาะไม่อยากให้มันปิดฉากลง
เพราะเค้าได้เพื่อน ได้รู้จักนักกีฬา
แล้วใยดิฉันไม่รู้สึกเช่นนั้นเล่า
ฝ่ายดิฉัน สมมติว่าจะเอาเพื่อน แต่ละนาง นิสัยดีกันสุดฤทธิ์
ดีหน่อยก้อได้รู้จักรุ่นพี่ดีๆ2-3คน
แต่ไปๆมาๆ ดิฉันก้ออยู่กะแม่หนูอันนา 2 คนนี่แหระค่ะ
นักกีฬา โอ๊ยยย ไม่ต้องพูดถึงค่ะ
พูดก้อไม่เป็น แถมฟังก้อไม่รู้เรื่อง เลยไม่ได้สะแหลนแหลมเข้าไปคุย
อยากมากดิฉันก้อไปอ้อล้อกะพี่ตำรวจพลร่ม กะนักกีฬาลาว แค่นั้น
ก้อเลยมึงจะปิดก้อปิดไปเหอะ ไม่อาวรณ์ ขอแค่ให้เอาเงินมาให้กุเร็วๆ เท่านั้นพอ 555+
เก็บตกอีกเรื่องค่ะที่ยังไม่ได้เล่า
เล็กๆน้อยๆ
วันก่อนทำงานเสร็จแล้วรอรถเมล์นานมากกกกก
แดดก้อร้อน
อะไรนี่ ทำงานก้อเหนื่อยแล้วนะต้องมาเจออะไรหยั่งงี้อีก
เริ่มอารมณ์เสียสิค่ะ รถเมล์8บาทมาพอดี ก้อเลยไม่รอแหระ ขึ้นมันเลย
ร้อนค่ะ ก้อเลยรีบ
เดินไปชนพระซะงั้น
" Oop!! Sorry"
อ้าว กุชนพระไทยนี่หว่า
ก้อเลยยืนเป็นอิบร้าขำบนรถเมล์
กร๊ากกกกกก
ตลกเนาะ
ตัดฉากค่ะจากเมืองฟ้าอมรกท.
มาที่บ้านนาแสนสุขของดิฉันทันที
นั่งรถมาจากหมอชิตดิฉันก้อแสนสำราญใจเนื่องจากวันนั้นบนรถทัวร์ คนน้อยมาก
นั่ง2คนเบาะเลยทีเดียวดิฉันก้อเลยทั้งนั่งนอนแบบกายกรรมหูเป่ย
แสนสราญถึงบ้านแล้ว
ว้าวววว
ทุกคนทักดิฉันอยู่สองอย่าง
ผม กะ สัดส่วน
กรี๊ดดดด
กรี๊ดดด อันหลังค่ะ อ้วน
ทักอยู่ได้ แต่มันก้อจริงนี่
พูดถึงผม ตอนนี้นะคะ ดิฉันผมยาวกว่าแม่ดิฉันอีกค่ะ
เพราะแม่ดิฉัน เธอเป็นเวิร์คกิ้ง วูแมนนี่ค่ะ ผมเธอก้อเลยสั้น
ที่นี้ ทั้งพ่อทั้งแม่ เอื้อนเอ่ยวาจาทุกครั้งหลังอาหาร ว่าไปตัดผมเถอะลูก
ดิฉันก้อรั้นปฏิเสธค่ะว่าไม่ๆๆ
อยากไว้ยาว ครั้งหนึ่งในชีวิต ปีใหม่ จะตัดทันที ให้คำมั่นหมายไว้แล้ว
กลับถึงบ้านครั้งนี้
เพื่อนหายหัวหมดค่ะ ก้อมหาลัยเค้าไม่ได้ปิดเหมือนดิฉันนี่ค่ะถึงปิดก้อปิดแปบเดียว
เปิดกันไปหมดแล้วตอนนี้
ดิฉันไปอยู่กท.มาร่วม 5ปี
ครั้งนี้ที่กลับบ้านมา สาบานได้ค่ะ ได้อยุ่บ้านมากที่สุดจริงๆ
ทุกที่นะคะดิฉันต้องสะสมชั่วโมงแร่ดกะนังเฟิร์นเป็นประจำ 555+
คอละครอย่างดิฉันไม่ได้เอื้อนเอ่ยละครมาแล้วบล็อกแล้วนะคะ
ครานี้ขอหน่อย
เพราะได้กลับมาอยู่บ้านครองรีโมทตอน2ทุ่มครึ่งเป็นต้นไปแล้ว
ก้อเลยได้ดูละครอย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วยหน่อย
ละครอะไรอีกล่ะ
มายาพิศวาส ช่อง 5 จัน-พฤ อย่าลืมดูกันล่ะคะ หลังข่าว
นางเอกเปนเมดุซ่า เส้นผมเป็นงู
เหมือนหัวกุเลย ห้าๆๆๆ
กลับมาอยู่บ้าน ก้อกินๆนั่งๆ ไม่มีอะไรทำ
แต่ก็สุขใจนะคะ เพราะนี่คือบ้านเรา
ไปล่ะคะ ละครมาแล้ว
อิอิ
หลายบล็อกมีคนบ่นว่ายาว นี่พยามสั้นแล้วนะคะ
อย่าบ่นอีกล่ะว่าสั้นจัง
ไปล่ะๆ ละครมาแล้ว
|
||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
